55-min

دسته بندی ها: سگ

22 ژوئن 2018 توسط admin 0 دیدگاه

نکاتی که باید برای انتخاب سگ در نظر بگیرید؟!

سگ ها، انواع و نژادهای متنوعی دارند که میتوانید از میانشان، سگ مورد علاقه خود را پیدا و انتخاب کنید؛ اما شما باید انتخاب سگ موردنظرتان را با دقت هرچه تمام و برمبنای علایق، سبک زندگی و شرایط زندگی حال و آینده خود انجام دهید. تفاوت های میان خرید یک سگ بزرگسال و بزرگ کردن یک توله از کودکی تا بزرگسالی را شناسایی و بررسی کنید. درباره نقاط قوت و ضعف جنسیت های مختلف سگ، و همچنین مشخصات سگ های عقیم شده، تحقیق نمایید. سپس، به این موضوع فکر کنید که سگ های بزرگتر نسبت به سگ های کوچکتر ضرورتاً نیاز به تمرین و فعالیت فیزیکی بیشتر ندارند؛ بلکه به فضای بزرگ و آزادتر احتیاج خواهند داشت. متعاقباً، باید تصمیم بگیرید که آیا یک نژاد تصادفی میخواهید؛ یا یک نژاد ترکیبی؛ یا یک نژاد خالص. و در نهایت، باید سگ جدید خود را از بهترین جاهای ممکن تهیه کنید.

 

هاپوی بانمک و دلفریب امروز؛ سگ قلدر و دوست نداشتنی فردا!

توله ­ها در سنین پایین بسیار بانمک و شیرین هستند؛ اما زمانیکه بزرگ میشوند و جثه‌شان رشد میکند، بخشی از جذابیت خود را از دست میدهند. در زمان انتخاب و خرید سگ، به ویژگی ها و مشخصات سگ ها در سنین بزرگسالی توجه داشته باشید؛ همه ی سگ ها در سن هشت هفتگی، شیرین و جذاب هستند!

 

هر نژاد ویژگی های منحصر به خود را دارد!

نژادهای مختلف سگ، به لحاظ شکل ظاهری و خلقیات با یکدیگر تفاوت دارند. مثلاً، اخیراً نژادی به نام شار پی پرورش یافته است که توجهات بسیاری را به خود جلب کرده است؛ زیرا بسیار متمایز و نادر است. اما مشکلات و بیماری های رایج در این حیوان، بیش از حد میانگین است؛ و به همین دلیل، نگهداری و درمان آن مستلزم صرف هزینه های گزاف خواهد بود.

 

توله سگ یا سگ بالغ؟

مهم ترین امتیاز و نقطه قوت خرید یک سگ بالغ این است که شما حقیقتاً یک سگ تربیت شده را به خانه می برید. این گزینه، امتیازهای دیگری نیز خواهد داشت. اما گاهی از اوقات با وجود آنکه سگ رفتاری بسیار عادی و مصالحه آمیز با شما دارد، اما ممکن است دارای برخی مشکلات رفتاری پنهان باشد که در زمان خرید شناسایی نمی شوند؛ مثلاً برخی از سگ ها با حضور کودکان در منزل مشکل دارند. اگر تصمیم به خرید یا گرفتن سرپرستی یک سگ بالغ گرفته اید، با انجام برخی آزمون ها، ویژگی های شخصیتیش را شناسایی کنید. هنگام نزدیک شدن به سگ، حواستان به واکنش ها و رفتارهایش باشد؛ به گردنش قلاده بیاندازید و آن را برای پیاده روی به میان جمعیت ببرید. پشت سر یک سگ دیگر یا کودکان غریبه، راه بروید و واکنش های سگ را زیر نظر داشته باشید. در مقابل سگ، یک چتر را باز کنید تا ببینید آیا به سادگی از صدای چتر می ترسد یا نه. به سگ دستور بدهید که بنشیند. به مدت ده دقیقه، سگ را با یک اسباب بازی تنها بگذارید. ضمن اجرای این آزمون های ساده و کارآمد، میتوانید خلقیات سگ را ارزیابی کرده و هرگونه مشکل رفتاری احتمالی در او را پیش بینی کنید. توله سگها، تأثیرپذیرترین دوره زندگی خود را میگذارنند و در این دوران، دستورات را سریعاً یاد میگیرند؛ اما حتی توله های هشت هفته ای یک نژاد یکسان هم ویژگی های شخصیتی منحصر به خود را دارند. سگ های خجالتی، به مادران خود آویزان میشوند یا اینکه در گوشه ای کِز میکنند؛ حال آنکه توله های شجاع و جسور، با اعتماد به نفس هرچه تمام پا پیش میگذارند تا شما را بررسی و کشف کنند. بنابراین سگ موردنظرتان را برمبنای توقعات و انتظارات خود انتخاب کنید.

 

سگ همراه یا سگ کاری؟

سگ هایی که نژاد خالص دارند، معمولاً یک همراه و رفیق ایده آل نیستند. فاکس هوند انگلیسی، مشخصاً با هدف حضور و کار در گروه های چندتایی از سگ ها پرورش یافته است. این نژاد، همچنان بطور صرف برای همراهی و رفاقت با انسان ها پرورش نمی یابد. در زمان انتخاب یک سگ با نژاد خالص، پیشینه خلقیات و رفتار سگ را بررسی کنید و ببینید که این سگ پیشتر در محیط خانه زندگی میکرده یا در محیط کار.

 

سگ نَر یا سگ ماده؟

حتی توله سگ های نابالغ نیز به لحاظ رفتاری، تفاوت هایی با یکدیگر دارند که این تفاوت ها با جنسیتشان مرتبط است. سگ های نر، مغزهای “مردانه” دارند؛ و از همان دوران پیش از تولد، تحت تأثیر هورمون تستسترون بوده اند. اما سگ های ماده، تا زمان بلوغ، رفتارشان “خنثی” خواهد بود. سگ های نر و ماده، به لحاظ رفتاری با یکدیگر متفاوت می باشند. نَرها دائماً درصدد هستند که بر صاحبان خود، غلبه و تسلط داشته باشند؛ با سگ های دیگر با خشونت رفتار میکنند؛ از قلمروی خود دفاع می نمایند؛ و معمولاً، فعال تر و پر جنب و جوش تر از سگ های ماده هستند. بعلاوه، گاهی اوقات، سگ های نَر اندکی بازیگوش تر و خرابکارتر از همتاهای ماده خود هستند و با بچه های کوچک، به راحتی کنار نمی آیند. بعلاوه، نرها به محبت و توجه بیشتری نیاز دارند. اما از نظر تحریک پذیری، پارس کردن عصبی یا پارس کردن دفاعی، هیچ تفاوتی میان سگ های نر و ماده وجود ندارد. سگ های نَر، گاهاً قلمروی خود را با ادرار علامت گذاری میکنند. سگ های ماده در هر سال، دو چرخه فحل را تجربه میکنند که با خونریزی همراه است و معمولاً حدود یک هفته به طول میکشد.

 

انتخاب سگ کوچک یا سگ بزرگ؟

سگ های کوچک، کم اشتها هستند؛ اما برخی از آن ها، استثنائاً بسیار بدغذا هستند و صرفاً غذاهای منتخب خود را می خورند. پیامد این رفتار آن است که صرفاً باید غذاهای گران قیمت و باکیفیت برایشان خریداری کنید. تولیدکنندگان غذای حیوانات خانگی، با این رفتارها به خوبی آشنا هستند و طیف گسترده ای از انواع غذاهای خوش طعم را برایشان تولید کرده اند. سگ های کوچک، به اندازه نژادهای بزرگ، به فعالیت فیزیکی نیاز دارند؛ اما میتوانند در محیط های کوچکتر و محدودتر به فعالیت و جنب و جوش مشغول شوند. برخی از سگ های کوچک، مثل تریرها، نسبت به بعضی از سگ های بزرگ مثل سنت برنارد و آیریش وُلف هوند، به تمرین و فعالیت فیزیکی بیشتری نیاز دارند. باوجود آنکه بسیاری از نژادهای ریزجثه صرفاً برای رفاقت و همراهی با انسان پرورش یافته اند، اما ضرورتاً همه آنها رفاقت پذیر و خوش برخورد نیستند. خشونت و پرخاش در سگ های کوچک و ریزجثه، تقریباً خنده دار و مضحک است؛ اما برخی از نژادهای کوچک، مثل تریرهای ریزجثه و چی هوا هوا، میتوانند به اندازه هر نژاد دیگر و حتی بیشتر از آنها، پرخاشگر و عصبی باشند.

سگ های کوچک، برای نگهداری در آپارتمان یا خانه های کوچک با فضای محدود، بسیار مناسب و ایده آل هستند؛ اما حتی این سگ ها هم به فعالیت فیزیکی و تمرین ها و تحریکات ذهنی روزانه احتیاج دارند. به رغم آنکه غرش یا پارس سگ های کوچک به مثابه یک هشدار و اخطار برای مجرمان و سارقان تلقی می شود، اما سگ های بزرگتر، نگهبان های بسیار شایسته تر و بهتری هستند. یکی از مهم ترین دلایل محبوبیت سگ های بزرگ جثه نیز همین قضیه است. اما سگ های بزرگ، به خانه های بزرگتر و فضاهای وسیع تر نیاز دارند. این سگ ها، فضای زیادی از خانه را اشغال میکنند؛ و این مسئله، در خانه های کوچک نمود بیشتری خواهد یافت. سگ های بزرگ، اشتهای بیشتری دارند؛ اما نسبت به رژیم غذاییشان، چندان حساس و سخت گیر نیستند.

[irp posts=”7152″ name=”۱۰ سوالی که باید هنگام انتخاب کلینیک دامپزشکی بپرسید”]

اندازه، نشانه مناسبی برای پیش بینی خلقیات سگ نیست. نژادهای بزرگ، مثل دوبرمن و ژرمن شپرد، گاهاً نسبت به نژادهای کوچکتر مثل فوکس تریر، وابسته تر هستند و رفتارهای کودکانه تری از خود نشان میدهند. نژادهای بزرگ و مشخصاً نژادهایی که موهای پرپشت و بلند دارند، برای کسانی که نسبت به نظافت و پاکیزگی منزل خود حساس هستند، مناسب نمی باشند. شما باید با توجه به محل زندگی و حوصله و تمایل شخصیتان به پیرایش موهای سگ، نژاد موردنظرتان را انتخاب کنید. سگ هایی که موهای تیره، ضخیم و پرپشت دارند، برای نگهداری در آب و هوای گرم و آفتابی مناسب نیستند. بعلاوه، سگ هایی که موهای کم پشت، کوتاه و نرم دارند، نسبت به سرما و رطوبت بسیار حساس خواهند بود. موهای نرم و صاف (مثل موهای نژاد باکسر) به پیرایش و آرایش دوره ای نیاز دارند. اما موهای بلند و پرپشت (مثل موهای نژاد افغان) باید به صورت روزانه، پیرایش و شانه شوند. سگ هایی که ریزش مو ندارند، مثل نژاد پودل، مناسب ترین سگ ها برای افراد مبتلا به آلرژی می باشند.

 

عدم آشنایی با پیشینه حیوان

سگ هایی با نژاد نژاد ترکیبی، اختلالات و مشکلات پزشکی کمتری نسبت به نژادهای خالص دارند. اما رفتار این نوع سگ ها در بزرگسالی به راحتی قابل پیش بینی نیست. سگ هایی که نژاد ترکیبی دارند، بیشتر عمر خود را در پناهگاه ها و نقاهتگاه ها سپری میکنند؛ و به همین دلیل، علائم بسیار قوی از اختلالات و اضطراب های ناشی از تنهایی و طردشدگی در ایشان مشاهده میشود.

 

نژاد سگ خالص یا نژاد سگ ترکیبی؟

تصمیم گیری درباره ی انتخاب یک نژاد خالص یا یک نژاد ترکیبی، یک تصمیم اخلاقی و کاملاً قلبی است. سگ های دارای نژاد خالص، مزیت ها و نقاط قوت متعددی دارند. در دنیا، صدها نژاد مختلف از سگ وجود دارند که هرکدام، ویژگی های فیزیکی و خلقی منحصر به خود را دارند. تصمیم گیری در این باره، بسیار دشوار است؛ اما اگر در زمان انتخاب، دقت و آگاهی کافی داشته باشید، میتوانید نژادی را انتخاب کنید که بیشترین تناسب را با نیازمندی ها و سبک زندگی شما دارد. و یک مسئله مهم تر هم وجود دارد؛ و آن، این است که شما در حال اضافه کردن یک عضو جدید به خانه هستید. هر نژاد، طیف گسترده ای از رفتارهای مختص به خود را دارد و شما باید به خوبی بدانید که هر عضو از این نژادها برمبنای هنجارها و قوانین خانه شما تربیت میشوند. شما باید ویژگی ها و نقصان های رفتاری نژاد موردنظرتان را به خوبی بشناسید؛ و از توقعات و انتظارات حیوان آگاه باشید. مهم ترین نقطه ضعف نژادهای خالص آن است که ما در زمان پرورش نژادهای خالص (گروهی از سگ ها با رفتار و خلقیات یکسان)، ناخودآگاه، در حال تکثیر ژن های مضر نیز هستیم. این مساله، احتمال تکثیر بیماری های ارثی را افزایش میدهد. این بیماری ها، گاهاً در قالب آلرژی های پوستی یا عارضه های قلبی حاد تظاهر پیدا میکنند؛ از میان نژادهایی که به این بیماری های ارثی دچار میشوند، میتوانیم به دوبرمن یا کاوالیر کینگ چارلز اسپانیل اشاره کنیم. احتمال بروز بیماری های ارثی در سگ های دارای نژاد ترکیبی، کمتر از سگ های دارای نژاد خالص است.

 

انتخاب و خرید یا پذیرش سرپرستی سگ؟

شما میتوانید سگ موردعلاقه خود را از پرورش دهنده ها، پت شاپ ها، مراکز نجات و حمایت از حیوانات، گروه های حمایت از نژادهای ناخالص، دوستان، دامپزشکان یا از خیابان بگیرید. برخی از منابع، نسبت به منابع دیگر ارجح هستند. پرورش دهنده های متخصص و آگاه، بیش از هر کس دیگری نسبت به مشخصات خلقی و رفتاری سگ هایشان آگاهی دارند. این افراد، معمولاً با صداقت کامل درباره نقاط ضعف و قوت نژاد مورد نظر شما توضیح میدهند؛ اما برخی از آنها، سعی در پوشاندن عیب ها و اختلالات سگ هایشان دارند.

[irp posts=”7145″ name=”در انتخاب دامپزشک مناسب به چه نکاتی باید دقت کنید”]

پرورش دهندگان منصف، سگ موردنظر شما را نزد یک دامپزشک میبرند تا آزمایش های پزشکی لازم روی حیوان انجام شوند؛ حیوان، واکسن دریافت کند؛ و هرگونه اختلال یا بیماری احتمالی که از والدین به حیوان رسیده، شناسایی و مرتفع گردد. پناهگاه های سگ و مراکز نجات حیوانات نیز غالباً به انجام آزمایش های پزشکی، طرح عقیم سازی و انجام ارزیابی های رفتاری (تشریح مشخصات و مشکلات احتمالی سگ) متعهد هستند و بطور معمول، پیگیر اوضاع و احوال سگ واگذارشده خواهند بود. دوستان نیز از منابع خوب واگذاری یا خرید سگ هستند؛ به ویژه اگر شما سگ و والدینش را از قبل بشناسید. تعداد کلینیک های دامپزشکی نیز کم نیست؛ این کلینیک ها، معمولاً با پیشینه پزشکی و رفتاری سگ های واگذاری یا فروشی خود به خوبی آشنا هستند.

22 ژوئن 2018 توسط admin 0 دیدگاه

پامرانین: هرآنچه باید در مورد نژاد سگ پامرانین بدانید

[vc_row][vc_column width=”7/12″][vc_column_text]نام پامرانین، از واژه ی “پومرانیا” که نام منطقه ای در آلمان شرقی است، اقتباس شده است. بسیاری بر این باورند که پامرانین، از یک سگ ژرمن اشپیتز بزرگتر که برای کشیدن سورتمه و نگهبانی از گله استفاده میشد، پرورش یافته است. سگ ژرمن اشپیتز، در طی قرن 19 میلادی، اصلاح نژاد شد و در قالب پامرانین امروزی پرورش یافت. بعلاوه، گفته میشود که ملکه ویکتوریا نیز به این نوع سگ علاقه ی شدیدی داشتند. نژاد پامرانین برای نخستین بار در اواخر قرن نوزدهم وارد ایالات متحده ی آمریکا شد. در شجره نامه ی این نژاد کوچک و عروسکی، ردپایی از سگ های سورتمه ی ایسلند و لاپلند مشاهده میشود. در آن زمان، وزن سگ ها بین 20 تا 30 پوند متغیر بود و به منظور مراقبت و کنترل گله های گوسفند استفاده میشدند.

 

مشخصات ظاهری نژاد پامرانین

پامرانین، یک سگ کوچک با ظاهری شبیه به روباه و گوش هایی کوچک و ایستاده است. پامرانین های امروزی، سگ هایی بسیار کوچک هستند که اکثراً، بالغ بر 3 الی 7 پوند وزن دارند (البته وزن سگ های نمایشی، بین 4 تا 6 پوند است). قد این سگ ها نیز 8 الی 11 اینچ است. طول بدن پامرانین ها، معمولاً از قدشان (تا شانه) کوتاهتر است؛ و به رغم آنکه جثه ی کوچکی دارند، اما بسیار توانمند و خوش بنیه هستند. چشم هایش تیره و بادامی شکل و پوزه اش کوتاه و مخروطی می باشد. دُم این حیوان به سمت بالا و در جهت بدنش، حلقه شده است و پنجه هایش، کوچک و جمع و جور هستند. این سگ، دو لایه پوشش دارد؛ موهای لایه زیرین، ضخیم و نرم بوده و موهای لایه رویین، بسیار پرپشت و صاف هستند. معمولاً، اندازه و تراکم موها در قسمت گردن، بلندتر و بیشتر است و به شکل یقه می ایستند. موهای این سگ، در رنگ ها و الگوهای متعددی مشاهده می شوند که از میان رایج ترین آنها میتوانیم به قرمز، نارنجی، کرم، خاکستری، مشکی و ترکیبی از مشکی و برنز اشاره کرد.[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”5/12″][bsf-info-box icon=”Defaults-info-circle” icon_size=”32″ icon_color=”#ed145b” title=”مشخصات نژاد پامرانین” pos=”square_box” box_border_style=”outset” box_border_width=”2″ box_border_color=”#ed145b” title_font_style=”font-weight:bold;” title_font_size=”desktop:26px;” title_font_line_height=”desktop:35px;”]ثبت شده در: باشگاه بین المللی سگ؛ باشگاه سگ های آمریکا؛ باشگاه سگ های کانادا

نام­های دیگر: ژرمن اشپیتز عروسکی (اشپیتز آلمانی عروسکی)

کاربرد: سگ دوست و همراه، مسابقات نمایشی

زادگاه: آلمان

اندازه: قَد 8 الی 11 اینچ، وزن 3 الی 7 پوند

طول عمر: 14 الی 16 سال

سطح فعالیت: متوسط

تربیت پذیری: تربیت این نژاد در منزل دشوار است.

پیرایش و شانه پذیری موها: متوسط

محل مناسب نگهداری: سازگار با زندگی شهری؛ زندگی با خانواده هایی که کودک ندارند

نیازمندی های خاص: پیرایش، آموزش مهارت های اجتماعی، تربیت و آموزش

بیماری های احتمالی: مشکلات دهان و دندان؛ دررفتگی (جابجایی) مفصل استخوان زانو؛ مجرای شریانی باز؛ آتروفی شبکیه پیشرونده؛ تحلیل پیشرونده نای.[/bsf-info-box][/vc_column][vc_column][us_gallery ids=”7159,7160,7161,7162″ layout=”masonry” columns=”4″ indents=”1″ img_size=”us_350_350_crop”][us_separator][vc_column_text]

ویژگی های شخصیتی

خلق و خو

پامرانین، یک سگ سرزنده، پرجنب و جوش و برونگرا است و با توجه به آنکه از هوش بالایی برخوردار است، بسیار تربیت پذیر میباشد. اگر این سگ، مهارت های اجتماعی را به درستی یاد نگیرد، در مقابل افراد غریبه و گاهاً افراد آشنا، رفتارهای غیردوستانه از خود نشان میدهد. پامرانین ها سگ هایی بسیار تمیز و مرتب هستند و حتی گاهی از اوقات، از این لحاظ آن ها را به گربه ها تشبیه میکنند. این نژاد از سگ، بسیار مراقب و هوشیار است و به رغم جثه کوچکش، میتواند یک سگ نگهبان کامل و عالی باشد.

 

رفتار اجتماعی

پامرانین ها، سگ هایی شاد، مهربان و برونگرا هستند و میتوانند دوست و همراه خوبی برای بزرگسالان باشند. این سگ ها، در برابر بچه های کوچک، بسیار آسیب پذیر هستند؛ اما برای کودکانی که سن آنها از خردسالی رد شده است، دوستان خوبی خواهند بود. تعامل و ارتباط این سگ با سگ های دیگر باید به درستی تحت کنترل و نظارت قرار گیرد؛ زیرا پامرانین ها بسیار ریزجثه و آسیب پذیر هستند و علاوه بر آن، این نژاد هیچ اطلاعی درباره جثه کوچک خود ندارد و غالباً سعی میکند که در مقابل سگ های دیگر، کنترل و مدیریت همه چیز را خودش به دست بگیرد. پامرانین ها معمولاً به خوبی با حیوانات خانگی دیگر کنار می آیند؛ اما گاهاً از دنبال کردن گربه های خانگی بسیار لذت میبرند.

 

مراقبت های عمومی

پیرایش و مراقبت از مو

پامرانین های نمایشی، موهایی بسیار آراسته و زیبا دارند و باعث میشوند که حیوان، شبیه به پَد پنبه ای پودرهای آرایشی به نظر برسد. اما اکثر پامرانین های خانگی، فاقد این زیبایی و آراستگی هستند؛ و درعوض، موهایی پرپشت و متراکم دارند که نزدیک به سطح بدنشان قرار گرفته و کم حجم جلوه میکنند. درهرحال، موهای این حیوان باید در طول هفته، دو یا سه بار شانه شوند تا از ژولیدگی و گره خوردگی، جلوگیری به عمل آید

آموزش

این نژاد، علی رغم جثه کوچکش، به تمرین و فعالیت روزانه احتیاج دارد؛ اما اندازه کوچکشان باعث میشود که این فرآیند، برای صاحبان چندان دشوار نباشد. یک پیاده روی روزانه یا بازی پرتاب توپ در محیط خانه میتوانند نیاز حیوان به فعالیت فیزیکی را برطرف سازند. این نژاد اگر فعالیت خوبی داشته باشد، شادترین و سرزنده ترین سگ خواهد بود. پامرانین ها، عاشق تمرین های مبتنی بر آموزش چابکی هستند و دنبال کردن دیسک های پروازی کوچک را بسیار دوست دارند. تربیت و آموزش پامرانین در منزل، اندکی چالش برانگیز است؛ اما با اِعمال نظارت مستقیم، استمرار و صبوری، امکان پذیر خواهد بود. پامرانین ها، نگهبان هایی کوچک و هوشیار هستند و اگر به درستی تربیت نشوند، پارس کردنشان میتواند دردسرساز باشد. فرآیند تربیت و آموزش پامرانین باید تا سنین بالا نیز ادامه پیدا کند تا ذهن حیوان، فعال و یادگیرنده باقی بماند. پامرانین ها، بسیار تربیت پذیر هستند و همواره تمایل دارند که در مرکز توجه باشند. این سگ ها، مشارکت و عملکرد خوبی در فعالیت های مختلف، مثل مسابقه ها دارند.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

29 می 2018 توسط admin 0 دیدگاه

پودل مینیاتوری: هرآنچه باید در مورد نژاد سگ پودل مینیاتوری بدانید

[vc_row][vc_column width=”7/12″][vc_column_text]تاریخچه و سبقه ی پودل عروسکی، پودل مینیاتوری (Miniature Poodle) و پودل استاندارد ، یکسان است (مشخصات پودل استاندارد را در این مطلب بخوانید)؛ اما هرکدام از این سه نوع، ویژگی ها و مشخصه های منحصر به خود را دارند. پودل های مینیاتوری، در برهه ای از حیات خود، به عنوان سگ های یابنده ی قارچ ترافل در کشورهای انگلستان، اسپانیا و آلمان به شهرت رسیدند. بینی حساس و قوی این نژاد، دوردست ترین و پنهان ترین قارچ ها را نیز شناسایی میکرد؛ در آن زمان، قارچ ترافل به عنوان یک خوراکی لذیذ و خوشمزه در بازار به فروش می رسید.

مشخصات ظاهری

قد پودل های مینیاتوری (تا شانه) حدود 10 الی 15 اینچ و وزن آنها 13 تا 16 پوند است. این نژاد، سر نسبتاً گرد و پوزه ای بلند و کشیده دارد. چشم ها تیره و بیضی شکل هستند و گوش ها نیز از کنار سر آویزان می باشند. دم پودل های مینیاتوری، طی عمل های جراحی خاص، کوتاه و سربالا می شود. موی این نژاد، مجعد یا فِرخورده و بسیار متراکم است. پودل های مینیاتوری باید تک رنگ باشند و رنگ های مختلف نظیر زردآلویی، نقره ای، کرم، مشکی، نوک مدادی یا رنگ های دیگر در آن ها مشاهده می شود.

ویژگی های شخصیتی پودل مینیاتوری

معمولاً پودل های مینیاتوری نسبت به دو گونه ی دیگر از این نژاد، آرام تر و مطیع تر هستند. به رغم آنکه این نژاد بسیار فعال و بازیگوش است، اما به آغوش آرام صاحب خود علاقه ی وافر دارد. پودل مینیاتوری از پیاده روی، بازی و یادگیری مهارت های چابکی لذت می برد. این نژاد از سگ، در ورزش های مخصوص به سگ ها نظیر مسابقات چابکی و فرمان پذیری و همچنین درمانگری، عملکرد بسیار خوبی از خود نشان میدهد.[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”5/12″][bsf-info-box icon=”Defaults-info-circle” icon_size=”32″ icon_color=”#ed145b” title=”مشخصات نژاد پودل مینیاتوری” pos=”square_box” box_border_style=”outset” box_border_width=”2″ box_border_color=”#ed145b” title_font_style=”font-weight:bold;” title_font_size=”desktop:26px;” title_font_line_height=”desktop:35px;”]

کاربرد: دوست و همراه

اندازه: قد 10 تا 15 اینچ؛ وزن 13 تا 16 پوند

طول عمر: 13 تا 15 سال

فعالیت فیزیکی لازم: متوسط

تربیت پذیری: ساده

پیرایش و شانه پذیری موها: دشوار

محل مناسب نگهداری: خانواده‌های فعال و پرانرژی و در یک خانه روستایی یا خارج شهر

نیازهای خاص: فعالیت فیزیکی، پیرایش حرفه‌ای، تربیت

بیماری های رایج: بیماری آدیسون، سندرم کوشینگ، بیماری های چشم، دررفتگی مفصل زانو و صرع

[/bsf-info-box][/vc_column][vc_column][vc_column_text]

مراقبت های عمومی

پیرایش و مراقبت از موها

پیرایش و مراقبت از موی پودل های مینیاتوری، بسیار زمان­بَر و پرزحمت و همچنین نیازمند دانش و مهارت خاص است. صاحبان پودل های مینیاتوری، معمولاً سگ های خود را هر چهار هفته یکبار نزد پیرایشگر حرفه ای می برند؛ کسانی که قصد خرید این نژاد را دارند، باید پیشتر از هزینه های بالای پیرایش و مراقبت از موی حیوان آگاهی پیدا کنند. مابین جلسات پیرایش، موهای سگ باید یک روز درمیان شانه شوند تا از ریزش مو جلوگیری به عمل آید. موهای سگ های مسابقه ای یا نمایشگاهی، باید به شکل خاص کوتاه شود؛ به همین دلیل، پیرایش موی این نوع از سگ ها بسیار دشوار خواهد بود و زمان و انرژی بسیاری باید برای حفظ ظاهر و کیفیت موهای آن ها صرف شود. به همین علت، کسانی که قصد دارند سگ های خود را به مسابقات و نمایشگاه ها وارد کنند، باید پیش از خرید سگ با متخصصان پرورش نژاد مشورت و گفتگو کنند.

تربیت و آموزش

پودل های مینیاتوری هم مانند دیگر نژادها، باید از سنین پایین تربیت شوند و طریق برقراری روابط اجتماعی را یاد بگیرند. تعلیم رفتار صحیح در منزل، مستلزم صبر و شکیبایی فراوان خواهد بود.

پودل مینیاتوری، یک سگ عالی برای خانواده است. سگ هایی که جثه ی بزرگتری دارند، با کودکانی که با آن ها به آرامی بازی می کنند، رفتار مهربانانه و خوبی دارند.

فعالیت فیزیکی

با وجود آنکه پودل های مینیاتوری و عروسکی هم همانند پودل های بزرگ و استاندارد، نیازمند فعالیت های پرتحرک هستند، اما به دلیل جثه ی کوچکشان، برآوردن نیاز آن ها ساده تر است. اگر قصد پیاده روی طولانی مدت داشته باشید، این سگ ها میتوانند بدون کمترین خستگی شما را همراهی کنند. از آنجاییکه این حیوان بسیار کوچک است، شما میتوانید آن را با خودتان به هرجایی ببرید؛ در محیط هایی که ورود سگ به آن ها ممنوع است، کمتر کسی به حضور یک پودل مینیاتوری یا عروسکی در آغوش شما اعتراض خواهد کرد.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

26 می 2018 توسط admin 0 دیدگاه

پودل عروسکی: هرآنچه باید در مورد نژاد سگ پودل عروسکی بدانید

[vc_row height=”auto”][vc_column][vc_column_text]پودل عروسکی: هرآنچه باید در مورد نژاد سگ پودل عروسکی بدانید[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”7/12″][vc_column_text]باور عموم بر آن است که تمام انواع پودل ها، یعنی پودل عروسکی ، پودل مینیاتوری و پودل استاندارد، همگی از یک نژاد مشترک هستند. پودل استاندارد ، قدیمی ترین نوع پودل است؛ و شما می توانید تاریخچه ی پرورش این نوع از پودل را در اینجا بخوانید. اما پودل های عروسکی نیز چندان نو و تازه وارد نیستند؛ لوییس شانزدهم در فرانسه، یک پودل عروسکی داشته است و در تعداد زیادی از نقاشی های منسوب به قرون پانزدهم و شانزدهم نیز سگ هایی به تصویر کشیده شده اند که تا حد زیادی به پودل های عروسکی امروزی شباهت دارند.

 

مشخصات ظاهری

مشخصات استاندارد پودل های مینیاتوری و عروسکی، همانند مشخصات پودل استاندارد است؛ و جز آنکه استخوان پس سری در پودل های مینیاتوری و عروسکی چندان رشد نمی کند، تفاوت دیگری با هم ندارند. اندازه و ابعاد پودل های مینیاتوری و عروسکی، نباید از یک حد معین کوچکتر باشد و نشانه هایی نظیر جمجمه ی خمره ای شکل، چشم های برآمده و بزرگ، پوزه ی کوتاه یا چانه ی رو به عقب، اختلال محسوب می شوند.  پودل های عروسکی، حدود 10 اینچ یا کمتر قد دارند و وزن آن ها بین 5 تا 7 پوند است. پودل های رسمی در این ابعاد نمی باشند و باشگاه سگ های پودل آمریکا، پودل های فنجانی یا بسیار ریز را به رسمیت نمی شناسد. پودل های عروسکی، سر تقریبا گِرد و پوزه ای بلند و کشیده دارند. چشم های آن ها به رنگ تیره و بیضی شکل است و گوش ها نیز از کنار سر آویزان هستند. موی سگ های پودل باید تک رنگ باشد و رنگ هایی نظیر زردآلویی، نقره ای، کِرم، مشکی، نوک مدادی یا دیگر رنگ ها در آن ها مشاهده می شود.[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”5/12″][bsf-info-box icon=”Defaults-info-circle” icon_size=”32″ icon_color=”#ed145b” title=”مشخصات نژاد پودل عروسکی” pos=”square_box” box_border_style=”outset” box_border_width=”2″ box_border_color=”#ed145b” title_font_style=”font-weight:bold;” title_font_size=”desktop:26px;” title_font_line_height=”desktop:35px;”]

کاربرد پودل عروسکی: دوست و همراه

اندازه: 10 اینچ یا کمتر قد؛ 5 تا 7 پوند وزن

طول عمر: 14 تا 16 سال

فعالیت فیزیکی لازم: فعالیت متوسط

تربیت پذیری: متوسط؛ به سادگی لوس و پرتوقع میشود.

پیرایش و شانه پذیری موها: دشوار

محل مناسب نگهداری: خانواده‌های فعال و پرانرژی و در یک خانه روستایی یا خارج شهر

نیازهای خاص: فعالیت فیزیکی، پیرایش حرفه‌ای، تربیت

بیماری های رایج: بیماری آدیسون، سندرم کوشینگ، بیماری های چشم، دررفتگی مفصل زانو و صرع

[/bsf-info-box][/vc_column][vc_column][vc_column_text]

پوشش مویی پودل

اطلاعات مربوط به موهای پودل استاندارد و بزرگ را بخوانید.

خلق و خو

ویژگی های شخصیتی

مشخصات و ویژگی های شخصیتی پودل های عروسکی و مینیاتوری، تا حد زیادی به شخصیت پودل های بزرگ و استاندارد شباهت دارند. پودل های مینیاتوری و عروسکی، معمولاً نسبت به گونه ی دیگر حساس تر هستند و همواره، وابستگی و پیوند قوی تری با صاحب خود دارند. این نژاد، بسیار فعال تر و پرسروصداتر از پودل بزرگ و استاندارد است و از اعتماد به نفس کمتری برخوردار می باشد.

رفتار اجتماعی

پودل های عروسکی، برای کسانی که وقت زیادی را در خانه صرف می کنند، دوست و همراه بسیار خوبی خواهند بود. اکثر پرورش دهندگان سگ، از فروش پودل های عروسکی به خانواده هایی که بچه ی کوچک دارند، امتناع می کنند؛ زیرا این سگ ها بسیار حساس، زودرنج و شکننده هستند. از آنجاییکه جثه ی این حیوان بسیار کوچک است، چندان مناسب بازی با بچه های کوچک نیست؛ البته این قضیه، به نحوه ی برخورد کودکان با حیوان نیز بستگی دارد.

مراقبت های عمومی

پیرایش و مراقبت از موها

پیرایش و رسیدگی به موی سگ های پودل، دشوار و پیچیده است. موی سگ های مسابقه ای یا نمایشگاهی، باید به یک شکل خاص کوتاه شود که نیاز به دانش و تخصص ویژه دارد؛ بنابراین، کسانی که قصد دارند سگ های خود را به مسابقات و نمایشگاه ها وارد کنند، باید پیش از خرید سگ با متخصصان پرورش نژاد مشورت و گفتگو کنند. صاحبان سگ های پودل، معمولاً سگ هایشان را ماهانه نزد یک متخصص پیرایش موی سگ می برند. کسانی که قصد خرید این نوع سگ را دارند باید پیشتر از هزینه های بالای پیرایش و آرایش آن آگاهی پیدا کنند. بین جلسات پیرایش، موی سگ باید یک روز درمیان شانه شود تا از ریزش مو جلوگیری به عمل آید.

تربیت و آموزش

پودل های عروسکی، بسیار باهوش و دانا هستند؛ اما میتوانند به سادگی تبدیل به سگ هایی لوس و پرتوقع شوند و در چنین شرایطی، با اصرار و پشتکار زیاد خواهان برآورده شدن خواسته شان خواهند شد. تربیت و تعلیم آموزش های سرگرم کننده به سگ (مثل آموزش قوانین خانگی) باید از سنین پایین آغاز شوند تا سگ در طول دوران رشد، به خوبی با قوانین خانه آشنایی پیدا کند. این سگ ها باید در همان دوران کودکی، اجتماعی شوند و طریقه ی برقراری روابط اجتماعی با دیگران را یاد بگیرند؛ در غیر اینصورت در سنین بالاتر نسبت به غریبه ها واکنش و حساسیت نشان خواهند داد.

به طور کل، همان دستورالعمل هایی که برای پودل های بزرگ و استاندارد معرفی کردیم، برای این نوع از پودل ها نیز کاربرد دارد. البته برای حذف عادت به پارس کردن های افراطی و تقویت حس اعتماد به نفس در حیوان، باید توجه و تلاش بیشتری به فرآیند تربیت و آموزش اختصاص دهید.

فعالیت فیزیکی

با وجود آنکه پودل های مینیاتوری و عروسکی هم همانند پودل های بزرگ و استاندارد، نیازمند فعالیت های پرتحرک هستند، اما به دلیل جثه ی کوچکشان، برآوردن نیاز آن ها ساده تر است. اگر قصد پیاده روی طولانی مدت داشته باشید، این سگ ها میتوانند بدون کمترین خستگی شما را همراهی کنند. از آنجاییکه این حیوان بسیار کوچک است، شما میتوانید آن را با خودتان به هرجایی ببرید؛ در محیط هایی که ورود سگ به آن ها ممنوع است، کمتر کسی به حضور یک پودل مینیاتوری یا عروسکی در آغوش شما اعتراض خواهد کرد. پودل عروسکی، یک سگ فعال است؛ اما جثه ی او به قدری کوچک است که تمرین های فیزیکیش بسیار ساده هستند. این سگ، از پیاده روی روزانه لذت می برند؛ اما میتواند در محیط خانه نیز بازی و فعالیت کند.

 

کاربرد (توانایی) ها

این سگ ها، دوست و همراه بسیار خوبی هستند. شما میتوانید بازی پرتاب- دریافت توپ و مهارت چابکی را به عنوان فعالیت و تمرین فیزیکی حیوان خود انتخاب کنید. بسیاری از باشگاه ها و فروشگاه های مخصوص به سگ، وسایل و امکانات تخصصی کوچک را نیز برای حیوانات ریزجثه مهیّا کرده اند.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

22 می 2018 توسط admin 0 دیدگاه

پودل: هرآنچه باید در مورد نژاد سگ پودل استاندارد بدانید

[vc_row][vc_column width=”7/12″][vc_column_text]پودل استاندارد ، یک نژاد قدیمی از سگ هاست که نامش از واژه فرانسوی “pudel” به معنای “شیرجه در آب” برآمده است. این سگ ، عمدتاً به عنوان شکارچی در آب کاربرد داشته و در کشور فرانسه، پرورش یافته است. در حقیقت، موهای این سگ با هدف تسهیل فرآیند شنا در آب، پیرایش و کوتاه می شده است. این نژاد در کشور فرانسه بسیار مشهور و پرطرفدار می باشد. در قرن نوزدهم، پودل های استاندارد به عنوان سگ شکارچی در فرانسه، آلمان و بریتانیای کبیر پرورش داده می شده اند و مورد استفاده بوده اند؛ اما بعدها توانایی آن ها در انجام مهارت های نمایشی و دوستی و همراهی با انسان نیز کشف شد. پودل استاندارد، گونه اصیل نژاد پودل است که متعاقباً، گونه های عروسکی و مینیاتوری از آن پرورش یافته اند. این نژاد در اواخر قرن نوزدهم، به ایالات متحده آمریکا وارد شد.

مشخصات ظاهری

بدن

پودل، یک سگ با جثه متوسط تا بزرگ، با بدنی ورزیده و عضلانی است که فُرم کلی بدنش، زاویه دار و خوش ترکیب است. قسمت سینه، تا مفصل آرنج پایین آمده است و استخوان سینه نیز مرتفع و خوش ترکیب است. قسمت پشت یا کمر این حیوان، کوتاه، قوی و صاف است و کتف ها نیز ابعاد متوسط دارند. قسمت باسن پودل ها، نسبتاً گِرد و مدوّر و فاقد شیب می باشد و شکم نیز صاف و مسطح است. دُم، هم راستا با سطح کمر قرار گرفته و در برخی کشورها، تا یک سوم طول اولیه خود کوتاه می شود؛ این در حالی است که دُم سگ هایی که موهایشان ریسمان مانند است، کوتاه نمی شود. پاهای پودل ها، صاف و خوش زاویه است. پنجه های کوچک، بیضی شکل و قوی این حیوان دارای شکل طاقچه مانند و سفت هستند و بافت کف دست و پاها نیز سخت و محکم می باشد. اندازه گردن پودل ها، متوسط و شکل آن کمان مانند و بیضی است و سر حیوان به گونه ای روی آن قرار گرفته که غرور و صلابت خاصی به چهره اش بخشیده است. پودل های استاندارد، 13.75 تا 17.75 اینچ (35 تا 45 سانتی متر) قد دارند؛ و این در حالی است که قد پودل های بزرگ، بین 17.75 تا 22.75 (45 تا 58 سانتی متر) متغیر می باشد.[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”5/12″][bsf-info-box icon=”Defaults-info-circle” icon_size=”32″ icon_color=”#ed145b” title=”مشخصات نژاد پودل استاندارد” pos=”square_box” box_border_style=”outset” box_border_width=”2″ box_border_color=”#ed145b” title_font_style=”font-weight:bold;” title_font_size=”desktop:26px;” title_font_line_height=”desktop:35px;”]

کاربرد: شکارچی، دوست و همراه

زادگاه: فرانسه

اندازه: بیش از 15 اینچ قد؛ 50 تا 75 پوند وزن

طول عمر: 12 تا 14 سال

فعالیت فیزیکی لازم: تمرینهای روزانه پرتحرک

تربیت پذیری: نیاز به تمرین ها و آموزش های چالش برانگیز دارد.

پیرایش و شانه پذیری موها: دشوار

سطح فعالیت: بالا

محل مناسب نگهداری: خانواده‌های فعال و پرانرژی و در یک خانه روستایی یا خارج شهر

نیازهای خاص: فعالیت فیزیکی، پیرایش حرفه‌ای، تربیت

بیماری‌های رایج: بیماری آدیسون، نفخ، صرع، دیسپلازی مفصل ران، دررفتگی مفصل زانو، بیماری های کلیوی، اختلالات پوستی، ، مشکلات تیروئید.[/bsf-info-box][/vc_column][vc_column][vc_column_text]

سَر

سر پودل ها، کشیده و بلند با اندکی انحنای ظریف است؛ و البته اصلاً ناهنجار و بدترکیب نیست! پوزه حیوان، تنها اندکی از جمجمه بزرگتر و طویل تر است. پودل ها، یک استخوان پس سری نیز در جمجمه خود دارند. پُل بینی در این نژاد، صاف و راست است و لب ها معمولاً خُشک و به هم چسبیده هستند و ضخامت زیادی ندارند. گوشه های دهان، فاقد زاویه تیز و قابل تشخیص می باشند. گوش های آویزان این نژاد، حداقل تا کناره های دهان پایین می آیند. در این نژاد، گوش ها همسطح با چشم ها می باشند؛ به صورت آزاد از دو طرف سر آویزان هستند؛ و نباید تاخورده باشند. چشم های این نژاد، نسبتاً کَج و شیب دار برروی صورت قرار گرفته اند و نزدیک به نقاط منحنی صورت هستند. پودل ها دارای آرواره های قیچی مانند می باشند.

 

پوشش مویی

پودل ها دو نوع پوشش مویی مختلف دارند. متداول ترین پوشش این نوع نژاد، پوشش مویی فِردار یا مجعد است که از موهای ظریف، پرپشت، فنری و پشم مانند تشکیل شده و هیچ پوشش زیرینی در زیر آن لایه وجود ندارد. پودل هایی که موهای آن ها بعد از مدتی به موهای طناب مانند تبدیل شود، بسیار نادر هستند. این نوع پودل ها نیز دارای موهای متراکم و پشم مانند می باشند. این نوع از نژاد پودل معمولاً در نمایش ها و مسابقات نمایشی حاضر می شوند؛ و طول هر ریسه از موی طناب مانند آن باید حداقل 7.5 اینچ (20 سانتی متر) باشد.

[/vc_column_text][us_single_image image=”7075″ size=”full” align=”center”][vc_column_text]

رنگ

کشورهای عضو FCI، مجاز به پرورش پودل ها در رنگ های سفید، مشکی، زردآلویی، قهوه ای و خاکستری می باشند. رنگدانه های پوست حیوان نیز باید با رنگ موها تطابق داشته باشد؛ به عنوان مثال حیوانات مشکی، خاکستری و سفید باید بینی مشکی و حیوانات زردآلویی و قهوه ای باید بینی قهوه ای داشته باشند. در برخی از کشورها، گاهاً پودل هایی با رنگ های کِرم و قرمز تیره و همچنین ترکیب مشکی- برنز یا مشکی- نقره ای نیز دیده می شود. این رنگ ها توسط FCI به رسمیت شناخته نشده اند؛ اما برخی کشورهای عضو سازمان و کشورهای دیگر مجاز به پرورش این رنگ ها نیز هستند.[/vc_column_text][us_single_image image=”7077″ size=”full” align=”center”][vc_column_text]

خلق و خو پودل استاندارد

ویژگی شخصیتی

پودل های استاندارد و بزرگ، بسیار باهوش و زیرک، بازیگوش، وفادار و مهربان هستند. این حیوانات کاملاً سرزنده و پرتحرک، متین و مهربان هستند و شدیداً به صاحب و اعضای خانواده خود وابسته و وفادار می باشند. پودل ها، سگ هایی چابک و محتاط هستند؛ و به ندرت وسایل و محیط خانه را به هم می ریزند. از گذشته تا کنون، این باور وجود داشته است که پودل ها، مخصوص خانم های خشک و عصا قورت داده است؛ اما این قضاوت و باور، به هیچ وجه مستحق این نژاد نیست. پودل ها نسبت به رفتارهای خود سختگیر هستند و حیواناتی خونسرد، شجاع و پرقدرت می باشند؛ به طور کل، میتوان گفت هر چه که باشند، به هیچ وجه ضعیف و زودرنج نیستند. این نژاد، اصلاً خشک و بداخلاق نیست و اتفاقاً، رفتارهایی خودانگیخته و جالب از خود نشان می دهد. به رغم آنکه پودل ها در پاره ای از اوقات، بیش از حد عادی پارس می کنند، اما چندان هوشیار و محتاط نیستند. در کنار همه ی این ها، باید اقرار کنیم که پودل ها، سگ هایی بشّاش و خوش برخورد می باشند. روحیه شاد و سرزنده این حیوان، روشنی و امید را به هر خانه ای خواهد آورد. پودل بزرگ، یکی از باهوش ترین نژادهای سگ است.

رفتار اجتماعی

پودل های استاندارد و بزرگ، معمولاً به راحتی با سگ های دیگر کنار می آیند. به عبارتی، حضور حیوانات خانگی دیگر، مثل گربه، در منزل نباید مشکل ساز باشد؛ البته به شرط آنکه حیوان در سنین پایین، مهارت برقراری ارتباط اجتماعی را یاد گرفته باشد. اکثر پودل های استاندارد و بزرگ، با کودکان نیز سازگار هستند. این حیوان، ورود افراد غریبه و میهمان را اعلام می کند؛ اما این واکنش، کاملاً طبیعی و عادی است. برخی از پودل های بزرگ، در صورت بروز مشکل برای صاحب خود، از ایشان دفاع می کنند؛ اما این ویژگی برای تمام انواع و گونه های پودل ها صدق نمیکند.

مراقبت های عمومی

پیرایش و مراقبت از مو

پیرایش و رسیدگی به موها، یکی از مسئولیت های مهم در نگهداری پودل هاست. این حیوان، ریزش مو ندارد؛ بنابراین، هیچوقت مشکل وجود مو در منزل یا روی لباس نخواهید داشت. موهای سست حیوان، به بدنش می چسبند و شما نباید با برس یا شانه، آن ها را از بدن جدا کنید. موهای سگ های مسابقه ای یا نمایشگاهی، باید به شکل خاص کوتاه شود؛ به همین دلیل، پیرایش موی این نوع از سگ ها بسیار دشوار خواهد بود و زمان و انرژی بسیاری باید برای حفظ ظاهر و کیفیت موهای آن ها صرف شود. به همین علت، کسانی که قصد دارند سگ های خود را به مسابقات و نمایشگاه ها وارد کنند، باید پیش از خرید سگ با متخصصان پرورش نژاد مشورت و گفتگو کنند. صاحبان پودل های استاندارد، سگ های خود را ماهانه نزد پیرایشگر حرفه ای می برند؛ کسانی که قصد خرید این نژاد را دارند، باید کاملا از هزینه های بالای پیرایش و مراقبت از موهای این حیوان آگاهی پیدا کنند. ما بین جلسات پیرایش، موهای سگ باید یک روز درمیان شانه شوند تا از ریزش مو جلوگیری به عمل آید. این کار، روزانه نیم ساعت زمان از شما خواهد گرفت. علاوه بر این، موها باید حدوداً یک بار در ماه شستشو شوند و سپس با سشوار، خشک شده و شانه بشوند. سرعت رشد موها در این حیوان، نسبتاً زیاد است و این بدان معناست که موهای یک سگ مسابقه یا نمایش باید جدا از این جلسات پیرایش و رسیدگی، حداقل یک بار در ماه کوتاه شود.

اگر صرفاً برای داشتن یک همراه و دوست، سگ پودل را انتخاب کرده اید و علاقه ای به نمایش دادن آن ندارید، عمل رسیدگی و مراقبت از موهای حیوان چندان برایتان پرزحمت نخواهد بود و شما مجازید که هر نوع سبک و مدلـی را که دوست دارید برای موهای حیوان انتخاب کنید (مثل سبک های فانتزی). هرچه موهای سگ کوتاه تر باشد، زمان و انرژی کمتری برای رسیدگی به آن ها نیاز خواهد بود. اما اگر موهای سگ بلند باشند، ضرورتاً باید هرچند وقت یکبار به متخصص پیرایش سگ ها مراجعه کنید. شما باید هر 6 هفته یک بار، سگ خود را نزد پیرایشگر ببرید که البته این زمان، بستگی به کیفیت و سرعت رشد موها نیز دارد. به هیچ وجه از شستشوی موی سگ غافل نشوید؛ زیرا موهای این حیوان، به سرعت کثیف می شوند و بعد از مدتی، چرب میشوند. ناخن های پودل را کوتاه نگه دارید و هر از چندگاهی او را نزد پزشک ببرید تا دندان هایش معاینه شوند. در برخی انواع پودل ها، در داخل گوش نیز مو رشد می کند. این موها باید از گوش حیوان خارج شوند؛ زیرا رشد بیش از حد مو در گوش های آویزان این حیوان، میتواند منجر به افزایش حرارت در گوش و بروز عفونت شود. افرادی که پیرایش و مراقبت از موهای سگ را یک دردسر و عذاب عظیم می دانند، باید فکر نگهداری از یک پودل را از سر بیرون کنند.[/vc_column_text][us_gallery ids=”7084,7083,7082,7081,7080,7079,7078″ columns=”8″ indents=”1″ img_size=”thumbnail”][vc_column_text]

آموزش

پودل های استاندارد و بزرگ، بسیار باهوش و مشتاق به یادگیری هستند؛ به همین دلیل، تربیت و آموزش این حیوانات اصلاً کار دشواری نیست. همواره با حیوان، صریح و منصفانه صحبت کنید و بر رفتارهای خود، مصر باشید. پودل ها نسبت به لحن و بلندی صدای شما، بسیار حساس هستند و شما میتوانید با اضافه کردن چاشنی تفریح، تنوع و جایزه، دستاوردهای بسیاری در زمینه تربیت و آموزش حاصل کنید. استفاده از روشهای خصمانه و سخت گیرانه، قطعاً نتایج عکس به بار خواهد آورد.[/vc_column_text][us_separator][vc_column_text]

[/vc_column_text][us_separator][vc_column_text]

فعالیت فیزیکی

این پودل ها، نیاز به مقدار زیادی فعالیت و تفریح فیزیکی دارند و بسیار قوی و پرانرژی هستند. در کنار پیاده روی های روزانه، شما میتوانید به حیوان اجازه دهید که مدتی از روز را بدون قلاده و آزادانه به بازی بپردازد. این حیوانات، عاشق توپ بازی و پرتاب-دریافت توپ هستند و بیشترشان هم از شنا کردن لذت می برند. اگر یک روز، تفریح و فعالیت فیزیکی را منتفی کنید، پودل به راحتی با شرایط کنار خواهد آمد. پودل ها، در خانه های ویلایی و خارج شهر، بیش از خانه های شهری احساس راحتی می کنند و از تغییرات آب و هوایی نیز تأثیر چندان نمی گیرند. اما به یاد داشته که پودل ها برای خوشحال بودن، فقط تمرین و فعالیت فیزیکی نمیخواهند؛ و قطعاً نیازهای دیگری هم دارند. این نژاد، مشخصاً برای شرکت در ورزش های مخصوص سگ مانند پرتاب توپ و مهارت چابکی مناسب هستند. امروزه، پودل ها از کارکرد اصلی خود دور شده اند و به ندرت برای شکار به کار می روند.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

15 می 2018 توسط admin 1 دیدگاه

دوبرمن: هرآنچه باید در مورد نژاد سگ دوبرمن اصیل بدانید

نژاد دوبرمن پینچر یا دوبرمن برای نخستین بار در دهه‌ی 1980 و توسط لوییس_دوبرمن (ساکن آپولدا) در آلمان پرورش یافت. لوییس دوبرمن، یک سگ متوسط می خواست که هم یک همراه و رفیق خوب و هم یک سگ نگهبان کارآمد باشد. گمان می رود که لوییس دوبرمن، نژاد دوبرمن را از طریق ترکیب نژادهای ژرمن پینچر، روتوایلر، منچستر تریر مشکی و برنزی و شپرد مو کوتاه پرورش داده است. برخی از متخصصان نیز بر این عقیده اند که احتمالاً از نژاد گری هوند نیز برای پرورش دوبرمن استفاده شده است. صرف نظر از آنکه اجداد این نژاد کدام سگ ها بوده اند، باید اقرار کنیم که لوییس دوبرمن توانست یک سگ مستعد و کاری پرورش دهد که در بسیاری زمینه ها، توانایی ها و قابلیت های زبانزَد و فوق‌العاده‌ای دارد. نیروی دریایی ایالات متحده‌ی آمریکا، از سگ هایی با نژادهای مختلف استفاده کرده است که دوبرمن نیز در میان آن ها جای دارد. در طی جنگ جهانی دوم، سگ ها نقش بسزایی در موفقیت و پیروزی ایفا می‌کردند؛ به گونه‌ای که هر کدام از بخش های نیروی دریایی، یک گروه از سگ های تربیت شده‌ی جنگی در اختیار داشتند. یک تندیس برنزی از سگ دوبرمن در اندازه‌ی واقعی، در منطقه‌ی نظامی گوآم (Guam) نصب شده است که نماد “همیشه وفادار” برروی آن به چشم می خورد؛ این تندیس، به یاد تمام سگ هایی که در جنگ جهانی خدمت کرده و کشته شده اند، طراحی و نصب شده است.

مشخصات ظاهری

بدن

دوبرمن های امروزی، سگ هایی با اندازه‌ی متوسط هستند که هیکل ایستاده دارند و با غرور و صلابت خاصی راه می روند؛ به همین دلیل، بزرگتر و ستبرتر از اندازه ی واقعی شان به نظر می آیند. دوبرمن، یک سگ قوی و در عین حال لاغر و ظریف است. البته سگ های ماده، جثه ی کوچکتری نسبت به سگ های نر دارند. قسمت پشت یا کمر این سگ بسیار سخت، ماهیچه‌ای و کوتاه است و کتف ها به خوبی مشخص هستند. قسمت دمگاه سگ دوبرمن، چندان کوتاه نیست و ظاهری مدوّر و گِرد دارد. دُم سگ دوبرمن، طی عمل جراحی کوتاه می شود. قسمت سینه، کاملاً با ابعاد بدن متناسب است و از روبرو تا قسمت پیشین بدن و از پایین تا مفصل آرنج گسترده شده است. شکم سگ دوبرمن نیز نسبتاً فرورفته می باشد. پاها، مستقیم و صاف هستند و استخوان هایی کاملاً صیقلی و صاف دارند. پنجه های پا در سگ دوبرمن، کوتاه و طاقی شکل بوده و انگشت ها به هم نزدیک هستند. گردن خشک و ماهیچه ای این سگ نیز در راستای سینه قرار گرفته است.[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”5/12″][bsf-info-box icon=”Defaults-info-circle” icon_size=”32″ icon_color=”#ed145b” title=”مشخصات نژاد دوبرمن” pos=”square_box” box_border_style=”outset” box_border_width=”2″ box_border_color=”#ed145b” title_font_style=”font-weight:bold;” title_font_size=”desktop:26px;” title_font_line_height=”desktop:35px;”]

ثبت شده در: AKC, UKC, CKC

کاربرد: سگ نگهبان، سگ نظامی، همراه و دوست، ورزش‌های نمایشی

زادگاه: آلمان

اندازه: قد 24 تا 28 اینچ؛ وزن 60 تا 85 پوند

طول عمر: 10 تا 12 سال

سطح فعالیت: متوسط

فعالیت فیزیکی لازم: تمرین‌های ورزشی روزانه

تربیت پذیری: ساده؛ سگ نیاز به تمرین های چالش برانگیز دارد

پیرایش و شانه پذیری موها: ساده

محل مناسب نگهداری: خانه های روستایی یا خارج از شهر مناسب و در کنار افراد و خانواده های فعال و سرزنده

نیازمندی‌های خاص: تمرین و فعالیت فیزیکی، حیاط محصور و دارای پرچین، تمرین اجتماعی سازی، آموزش و تربیت

بیماری‌های احتمالی: کاردیومیوپاتی (بیماری ماهیچه قلبی)، بیش فعالی تیروئید، استئوسارکوم (سرطان بدخیم استخوان)، سندرم ووبلر (ضعف مهره های گردن)، بیماری فون‌ویلبراند

[/bsf-info-box][/vc_column][vc_column][vc_column_text]

سَر

سر سگ دوبرمن، کشیده و خشک است و قسمت بالایی جمجمه، تاحد زیادی صاف با اندکی انحنا می باشد. پُل بینی، همراستا و موازی با قسمت فوقانی جمجمه است. اندازه‌ی گوش های سگ دوبرمن، متوسط است و از کنار سر به پایین آویزان هستند. در ایالات متحده‌ی آمریکا، سگ هایی که به صحنه های نمایش راه پیدا می کنند، گوششان جراحی و کوتاه می شود. اما امروزه بسیاری از افراد، گوش های طبیعی سگ را که تا خورده هستند و از کنار سر آویزان می باشند، حفظ میکنند.  چشم ها، متوسط و بیضی شکل هستند و چهره‌ی سگ را هوشیار و پرانرژی جلوه میدهند. آرواره‌های سگ دوبرمن در هنگام حمله و گاز گرفتن، مانند قیچی عمل می کنند.

ارتفاع شانه

در حالت ایده آل، ارتفاع شانه باید 27.5 اینچ (70 سانتیمتر) باشد. در سگ های سالم، ارتفاع شانه هیچگاه از 28.5 اینچ (72 سانتیمتر) تجاوز نمیکند. بطور معمول، ارتفاع شانه در سگ های دوبرمن ماده، در بازه‌ای میان 24.75 الی 26.75 اینچ (63 الی 68 سانتیمتر) باید قرار داشته باشد.

پوشش

این نژاد موهایی کوتاه، ضخیم و نرم دارد که نزدیک به سطح بدنش می رویند.

رنگ

تمام کشورهای عضو فدراسیون جهانی سگ (FCI)، صرفاً سگ های دوبرمن مشکی (مشکی و برنز) و قهوه ای (قهوه ای و برنز) پرورش می دهند. رنگ برنز در این سگ ها، باید ترکیبی از رنگ سیاه و مسی تیره باشد. در کشورهای دیگر، رنگ هایی نظیر نوک مدادی و برنز و خاکستری- زرد و برنز نیز مشاهده می شوند؛ البته در این سگ ها، سایه ی رنگ های فرعی نسبت به نمونه های دیگر، ضعیف تر و کم رنگ تر است.

خلق و خو

ویژگی شخصیتی

دوبرمن ها بسیار فعال، زیرک، باهوش و دانا هستند. این سگ ها، نسبت به صاحب و خانواده‌ی خود بسیار فداکار و وفادار هستند و با تمام قوا، از آنها مراقبت و دفاع می کنند. رفتار این سگ ها، بسیار سرسختانه و توأم با صلابت است. بعلاوه، آن ها بسیار شجاع و بی باک بوده و شدیداً نیرومند و مقاوم می باشند. این سگ ها در پاره‌ای از اوقات، سروصدای زیادی ایجاد می کنند. برخی از دوبرمن ها تمایل دارند صرفاً به یک نفر وفادار باشند و فقط از همان یک نفر حرف شنوی داشته باشند.

رفتار اجتماعی

باتوجه به آنکه سگ های دوبرمن بسیار تربیت پذیر و اجتماعی هستند، میتوانند به سادگی با دیگر سگ ها، حیوانات خانگی و بچه ها کنار بیایند. صاحبان سگ های دوبرمن باید این سگ ها را هنگامی که توله هستند،  در کلاس های اجتماعی سازی ثبت نام کنند. یک سگ غیراجتماعی که در مراقبت و محافظت افراط کند، می‌تواند تبدیل به یک سگ مضطراب و ترسو شود؛ که البته این مشخصات، به هیچ وجه برازنده‌ی این نژاد مغرور و باشکوه نیست. فرآیند آموزش و تربیت سگ نیز باید در سنین پایین آغاز شود. با وجود آنکه آموزش قوانین خانگی و رفتارهای اجتماعی به سگ بسیار مهم است، اما صرفاً نباید به همین دو بسنده کرد؛ بلکه، آموزش ها باید به گونه ای طراحی و اجرا شوند که ذهن کنجکاو و نابغه‌ی این سگ همواره فعال باشد! این نژاد، عملکرد خوبی در ورزش های مختص به سگ ها از خود نشان می دهد.

دوبرمن پینچرها، دوستانی وفادار و فداکار هستند و با تمام افراد در بازه های سنی مختلف به راحتی کنار می‌آیند؛ البته توله های این نژاد، اندکی سرکش و فرمان ناپذیر هستند و باید به آن ها آموزش داد که با کودکان، با احتیاط بازی کنند. این نژاد از سگ، با حیوانات خانگی دیگر نیز سازگار است و اگر به درستی آموزش ببیند، میتواند با گربه ها نیز همزیستی داشته باشد. دوبرمن ها در مقابل سگ های ناشناس، رفتار پرخاشگرانه و خشونت آمیز از خود نشان میدهند.

مراقبت های عمومی

پیرایش و مراقبت از مو

پوشش و موی بدن سگ های دوبرمن، نیاز به مراقبت چندان ندارد. معمولاً یکبار شانه کشیدن در هفته با استفاده از یک بُرس نرم و ماساژ پوست بدن با دستکش های مخصوص، کفایت میکند. در طول دوران ریزش مو، از دستکش های مخصوص ماساژ با سطح آجدار استفاده کنید تا موهای مُرده و سست از بدن جدا شوند. ناخنهای سگ را همیشه کوتاه نگه دارید و بطور منظم، دندان های او را بررسی کنید تا از عدم تشکیل تارتار برروی دندان ها مطمئن شوید.

آموزش

سگهای دوبرمن ، نیاز به تمرین و فعالیت فیزیکی دارند و صرفاً قدم زدن، نیاز آن ها را برآورده نمی کند. دویدن در کنار دوچرخه‌ی شما، بازی پرتاب و دریافت توپ تنیس و همچنین یک تمرین چابکی می توانند گزینه های بهتری باشند.

این سگ قوی و خوش اندام، نیازمند آموزش و تربیت پیوسته و دقیق است. همواره از هماهنگی و توازن مفاد آموزشی در طی جلسات تمرین، اطمینان حاصل کنید. اگر تجربه‌ی چندانی در زمینه ی تربیت و آموزش سگها ندارید، به شما توصیه میکنیم که از نگهداری این نژاد صرف نظر کنید. بسیاری از سگ های دوبرمن در صورت دریافت تربیت و آموزش اشتباه، دچار اختلال های رفتاری و عصبی می شوند (و متأسفانه این اتفاق، به کرّات روی میدهد) و سگ هایی ترسو و یا تندخو بار می آیند؛ و این در حالی است که سرشت طبیعی آن ها، بسیار ساده و قابل اعتماد می باشد. همیشه در برابر یک دوبرمن، صریح و منصفانه رفتار کنید؛ هیچگاه این سگ را کتک نزنید و کاری نکنید که ظرفیت تحملش تمام شده و به ستوه بیاید. مربی هایی که آرامش و تسلط طبیعی را در دستور کارشان قرار می دهند، همواره بهترین نتیجه ها را به دست خواهند آورد.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Call Now Button
× ارتباط 24 ساعته در واتساپ